کودکی
که همه اش به بازی و قهر و آشتی می گذرد.
جوانی
که به خیال پردازی و آرزوهای دور و دراز و تلاش های کم اثر و پر نتیجه تمام می شود.
پیریپکه به حسرت و ناتوانی حیف می شود.
و
...
مردن
که همین نزدیکی است.
شاید بهتر بود که کودکی و جوانی و پیریمان را خرج مردن می کردیم...
آنوقت برای همیشه زندگی می کردیم.
زندگی دو بخش دارد
تولد
و
مرگ
که هردو برای یکی است:
خدا
برچسب: زندگی چند بخشه,
نویسنده: پویا زارعیان